و انا فى مصر قابلت اتنين من اصحابى ..اتنين فقط لا غير و للامانه هما اللى بيسالوا عليا دايما و ما زهقوش من انى ما بردش و فضلوا يزنوا لحد ما خرجونى من الكهف و قابلتهم! و كان الدنيا اللى كانت مليانه ناس رسيت على الاتنين دول ..لما برجع بالزمن بفتكر ان فيهم واحده اعرفها من حوالى 30 سنه!!! اه حقيقى فعلا راسنا فى راس بعض من تلاتين سنه! ببعد و اروح و اجى و اسرح و هى تدور عليا و تسال عليا رغم انى ندله و ما بسالش عليها ...دايما هى تدور عليا ...30 سنه رقم يخض! التانيه بقى ما اعرفهاش من كتير ..يادوب بس 12!! السنين بتجرى هوا و عمالين نكبر و الناس تقل ..للامانه كان فى حد تالت حاول يوصل لى كتير بس كنت مكسله بقى :)  زياد بعت لى الاغنيه بتاعت فا ضى  شويه بتاعت حمزه نمره عشان ناس كتير بعتتها ليه ..سمعتها بسرعه كده ..و ما ركزتش عشان ما ازعلش ...لان القهوه مرتبط ارتباط شرطى معايا بناس كتير كلهم ما بقتش بعرفهم اصلا دلوقتى ...طلعت لى كتير الاغنيه و مش بسمعها ..بس النهارده مش عارفه ليه سمعتها و  لاقيت جوايا لخبطه كبيره و عياط ..طبعا افتكرت الفرقه كلها ..بدوشتها و ناسها  و مستغربه الايام و مستبعداها قوى ..مش قادره اقول انى نفسى اقابلهم بس يمكن نفسى ارجع انا لوقتها شويه ...لكن بفكر دلوقتى مش عايزه اشوف وش حد ولا فارق معايا اصلا ...بس كمان حسيت انى محظوظه قوى ..ان الحمد لله لسه فى حد مهتم يعرف اخبارى ..لسه فى حد بيسال عليا و مهتم بيا ..حتى لو كانوا يتعدوا على الصوابع ...دا حظ عظيم لما يكون الناس بتسال بحب و بتسامح و ما بتعاتبش على الغياب و بتتكلم مش عشان مصلحه! دى الصداقه اللى بجد ..تقبل و حب التانى بكل لخبطه حياته و ظروفه و اختفائاته! فى ناس انا ما شفتهاش من سنين و بفكر فيها كتير بس عمرى ما بكلمها ...لكن من جوايا حاسه بالتقصير ناحيتها و عارفه انهم هنا كمان بيفتكرونى و دا بالنسبه لى كفايه احيانا!!!

 من كام اسبوع حلمت حلم ..ما اتكررش تانى..بس صورته مش راضيه تروح من خيالى..الاحساس بالعجز اللى بيوصلك للاستسلام للغرق من غير حتى طلب نجاه او انك تقول للى سايق انكم هتغرقوا ...الصمت و الاستسلام و انت عارف انك هتغرق لانك مش بتعرف تعوم و بتقابل مصيرك بتقبل عجيب هو اللى صادمنى فى الحلم و من جواك من بعيد ثقه بان خلاص لو دا اخر المشوار فهو مكتوب و لو مش الاخر ففى ايد هتتمد من غير حتى ما انت تتكلم ..النظره للتسما و الشمس اللى فوق و الثقه بان ربنا قدر و قدره اقوى من اى حاجه هتعملها خصوصا انك مش بتعرف تعوم..حزن ..على خوف ..على قلق على سلام  ..على سلام نفسى و تقبل للامر الواقع و استسلام لمحدوديه امكانياتك ..الكوبرى اللى قدامك بعيد كنت فاكر هيوصلك لهدفك بس للاسف انت بتغرق و شايفه قدامك و عارف ان على البر التانى كان الهدف مستنيك! و ما عندكش احساس باللوم للى سايق ..زعلان منه انه ضيعكم بقله التركيز بس انت عارف ان نيته كانت انكم توصلوا بسرعه عشان كان عنده نفس الهدف ..انا شايفه الحلم فلسفى جدا و اتمنى ان يكون شويه تخريف من عقلى و مش بيعبر عن حاجه رايحين لها فعلا! اللهم ا
رزقنا حسن الخاتمه يارب

 ساعات كتير بحس كان عقلى صفحه بيضا..كانى نسيت كل حاجه فاتت و مش فاكره انا رايحه فين او بعمل ايه و بخاف من الاحساس دا ...لانى حاسه ان لحظات كتير عدت ما قفشتهاش ..ما صورتهاش او كتبت عنها و كنت حابه اشاركها مع حد لكن كنت فيها لوحدى او مع سلام اللى مش هيفتكر و انا مش هفتكر افكره بيها ...حاسه ان حياتى كانت تستحق المشاركه لان فيها عبر كتير و حاجات اتعلمتها كتير ...بس نسيت اقولها و مع الوقت جايز ما افتكرهاش اصلا و تروح الحكايات الجميله اللى جايز كانت تنفع حد و تخليه يشوف حاجه ما خدش باله منها ... كنت زمان بكتب مذكراتى ..ايام اصلا ما كانت ايامى كلها شبه بعض و لما بدات الحياه اللى مليانه اختلافات و مغامرات خدتنى الدنيا و مع الوقت بطلت اكتب ..فى الاول بطلت اكتب خوف و تجنب للمشاكل لانى كنت كل ما اكتب حاجه اتخانق بسبب اللى كتبته او اضطر ابرر انا ليه كتبته و اتخنقت من الاحساس بتاع انى مراقبه و فى رقيب على كتابتى ..ما عرفتش ارجع تانى اكتب بحريه ..بقيت و انا بكتب بفكر لما مين هيقراه هيقول ايه و ما بقتش بعرف احس بالحريه اللى كنت بحسها فى الكتابه زمان ..حتى و انا بكتب السطور دى ..انا حاسه ان روحى اتخنقت مع الزمن و يا ماتت يا بتموت ...بس هى ما بقتش حره ..القيود فضلت تزيد عليها سنه ورا سنه و ضغوط الحياه خنقتها ..انا روح حره بتحب الحريه و الحياه بس مش عارفه هو عيب ظروف و لا اماكن و لا اختيارات غلط و اشخاص غلط ..المهم ان النتيجه انى حاسه انى فعلا شايله حمل اكبر من طاقتى و مش بتاعى و انى مجبره اشيله رغم انى انا اللى شيلته لنفسى و محدش طلبه منى بس حاسه ان دراعى ملوى و مضطره اكون واحده تانيه ..بتخلينى امسح ذاكرتى بايدى عشان اقدر اعيش...نفس داخل و نفس طالع من غير روح!