بصراحه كنت داخله اكتب كلام كتير ..مش اسود ...كنت ناويه اخبط فى الكلام و اغلط ..بس مش فى الدنيا و لا فى الناس ..المرة دى كنت بجد هغلط فيا او بمعنى اصح هعترف ..زى ما انا هاريه الدنيا اتهامات ..هقول حاجه عليا بقى ..يمكن راح كلام كتير منى ..على فكرة النهارده بجد كنت مبسوطه قوى ..لا ..انا فعلا لسه مبسوطه ..بس ..جوايا ..من جوا قوى مكسور ..زعلانه ..مبسوطه و طايرة بالدنيا و بالناس و بالنعمه اللى ربنا بيديها للناس و ساعات ما بيعرفوش يحافظوا عليها ..السكينه ...و ان تلاقى بجد حد بترتاح معاه و قدامه بتنسى كل هموم الدنيا و مشاكلها ..بس جوايا حاجه بتوجعنى ..حاسه بغباء و تخلف ..بقالى اكتر من 25 سنه بعمل حماقات ما ندمتش على اغلبها ...بس اول مرة اندم قوى كدا بجد ..اول مرة احس انى عملت حاجه غلط من كل الاتجاهات ..مالهاش ناحيه واحده حتى ممكن اصبر نفسى بيها ...اول مرة يبقى نفسى الزمن يرجع لورا ..الاحساس دا عندى من امبارح و كل شويه بيزيد اكتير ..هى الدبه ليه قتلت صاحبها ؟؟؟اليومين دول بقيت بحس كتير انى دبه ..مش عارفه اتصرف و بعمل غلطات كتير قوى ..عصبيه اغلب الوقت ..و متهورة ..اوقات بحس انى بجد لسه طفله مدلله ...لازم تكبر بقى و تخشن بس برجع و احس ان الدنيا لسه ما ادتنيش شرف البهدله ...المشكله لما توصل لدرجه الاذيه ..و اذيته اقرب الناس ليك ..اذيتك انت كمان ..من غير ما تحس تكتشف انك بتدمر اللى حواليك و بتكسرهم و بتكسر نفسك معاهم مرتين ..مرة باللى بتعمله و مرة باحساسك انك السبب فى اللى بيحصل لهم ..يااه احساس بشع..الغباء ...انا نفسى اتاسف لطوب الارض ...بس حاسه لو اتاسفت سنتين قدام مش هعرف اكفر عن غلطتى فى حق كل اللى حواليا و كمان فى حق نفسى ...يا رب ساعدنى ابطل غباء و تهور ...بجد ..ساعات كتير بفكر ...هو ازاى بيستحملنى ...؟؟بجد ..ربنا يخليه ليا و يصبره عليا ...بس بجد هو انا ليه بعمل كدا ...ليه بطلت افكر ..او بمعنى اصح ليه ساعات كتير مش بعرف افكر ..و المفروض اعمل عشان اتعلم اتصرف ...انا عارفه انى بدات اتعلم شويه من

اخطائى ..بس برضه لسه بعمل زى الدبه ..

سر خطير .....لو كل يوم يبقى زى النهارده من 4 و نص ل11 تقريبا ..يبقى تماااااااااااام جدا ..بجد ..انا فعلا مش طالبه من الدنيا اكتر من كدا ..

الفرق بين الواقع و الخيال

مفاجأه...........................ليه بقى؟؟

ايه اللى باين فى الصورة ؟؟؟؟؟؟

جمال سودا

اغلب الصورة جمال سودا

المساحه الاكبر ايه ؟؟؟ هه ؟؟؟؟؟

جماااااااااااااااااااال سوداااااااااااااااااا

بتقولوا ايه يا ولاد ؟؟

سودا جمال.... سودا

بس لو ركزت شويه.... الجمال فى الحقيقه مش سودا...اه والله

الجمال بيضااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

بيضا و الله بيضا

بس البياض طالع فى الصورة صغير ... مش باين تقريبا

السواد العظيم دا ما هو الا ظل الجمال البيضا الاعظم اللى هى الاصل

هه.....واخد لى بالك انت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ الاصل

يعععععععععععع ايه الرقم دا

2 و 4 و 8 و

ايه الرقم دا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ انا بكره كل الارقام الزوجيه و خصوصا التلات ارقام دول ..ايه دا بجد ...يععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع

النهارده 24 فبراير 2008 ..التاريخ دا مهم جدا..اهم من 26 يوليو ولا حتى 6 اكتوبر ..النهاره كان 24 فبراير 2008

و بسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس

صدفه غريبه جدا ..بجد ما كنتش واخده بالى ..بقالى كام يوم مسيطر عليا فكرة بلوج جديد ..و لما قررت اعمله ..اكتشفت ان البلوج دا مر عليه سنه بالتمام و الكمال ..سنه سواد على راى زوجى العزيز..مش عارفه ليه فى ناس متدايقه من الاسود ..رغم انه لون واقعى والله ..عموما مش هتكلم كتير عن دا ..انا هتكلم عن البلوج ..بصراحه كان نفسى ابص كدا بسرعه على اللى حصل خلال السنه دى ..بس لانى رغايه ..لاقيت انى كتبت كتيييييير ..مش قوى يعنى ..بس برضه كتير ..و رغم الوساد الظاهرى ..لاقيت بياض احيانا ..و تفائل كمان ..البلوج ابتدى بسخريه و اسفسارات و صدمه ..حاله نفسيه زباله ..بعدها ..بدات اكتب بشكل اعم و برضه فضلت التساؤلات جوايا ..يمكن فى كام شهر كدا ..كنت متفائله جدا ..و نظرتى فيها نقد للى حواليا بس مش سخط .....خصوصا ان السنه اللى فاتت دى حصل فيها حاجات ..مهمه ..اتخطبنا و كتبنا الكتاب ..و اتغيرت معالم خريطتنا الشخصيه شويه ...يمكن كنت بحس انى حرة و انا بكتب هنا ..على طول ..بحب قوى احسن انى مش مقيده ..رغم ان كل كلامى بيثب انى مليا نفسى قيود ..و يمكن اللى بكتبه هنا ما بقولوش ..الكلام دا هو الكلام اللى اللسان بيعجز يقوله ..لانه لما بيحاول ينطه بيهرب و بتوه معانيه ...السواد دا هو الجزء المستخبى فى كل واحد فينا ..و اللى بيحاول يوهم العالم انه مش موجود ..يمكن حتى ساعات بيوهم نفسه كمان انه معندوش الحاجات دى ..حاول اطلع الوش المستخبى جوايا ..اللى انا نفسى ما بحسش بيه غير لما بمسك الكىبيورد .. و ساعدنى الكموبيوتر و وقت الفراغ ..يمكن بصراحه بقيت بتخنق و بهرب من النت فى الفترة الاخيرة بعيدا عن وجع الدماغ ..بس ..مش فاهمه ..هو عيب ان احاول افتش ..للاسف اللى بيشوف الصورة هنا يمكن يتخيل حاجه غير الواقع و اللى هيستسلم للصورة اللى هنا هيشوفنى بشكل تانى ..لانى بكتب هنا و بنسى ..بطلع سحنه و برميها ..و عشان كدا ما بعرفش اتكلم عنها اة فيها ...و ما بحبش اناقشها ..هى كدا بعبلها ..بس انا فى الدنيا ..بكرة النكد ..بتخنق منه بجد ..و بهرب منه لانه بيوترنى و بحس انى مش بعرف اتصرف معاه ...بخاف منه ..و لما بقابله بزعل قوى ...لانه جوانا اصلا ..يعنى هيبقى جوا و برة ؟؟؟ ليه بس كدا ؟؟ السوداويه اللى هنا مش هى كل الدنيا ..و هى فى دنيتى يمكن ما تتعداش ال5 او 10 فى الميه ..يمكن نسبتها زادت فى الفترة الاخيرة بسبب الملل و الخوف و التوتر و الترقب ..بس ..فى ايامى العاديه ..نسبتها ممكن توصل لنسب اقل من 1 فى الميه كمان ..انا شخص رغم كل البلاوى دى بيحب الدنيا و بعشق الفضاء و الخضرة و الميه و الهدوء ..بحب الحياة و اللعب و الضحك ..و بيبقى نفسى اعمل حاجات كتير قوى فى الدنيا جميله ..رغم انى مش بعرف ..بس غالبا بعملها لما بلاقى اللى يشجعنى ..بحب الاطفال قوى و بحب الناس ..عشان فى وسطيهم بتشجع و بعمل ساعات كتير حاجات اكيد بخاف اعملها و انا لوحدى ..بس الشغل و كان نفسى اشتغل و ابقى حد مسؤل بجد ..و بحب النظام رغم ان حياتى شكلها مهرجل ..بس بكرة الهرجله والصورة المهزوزة ..بحب السينما ..عشان بعيش فيها بعيد عن الواقع و ببقى حد تانى لمده ساعتين تلاته ..بحب جوزى رغم اننا كتير مش بنتفاهم ..و بتمنى اننا نوصل لبعض بجد فى يوم ..بحب اهلى و بشفق علينا ..لاننا كلنا بنحب بعض بجد و بنساعد بعض بجد ..بس طول الوقت بنتخانق ...بحب الفرقه ..و لمتنا ..بس جوايا هاجس ..على طول بينادينى ...من جوا ..كان زمان موجود و بعد الحادثه زاد و بعد احمد كمال الله يرحمه واد اكتر ..الموت موجود معايا بتنفسه ...و من كتر خوفى منه اوقات بحبه ...انا بجد بكرة الخوف بسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسس

كل يوم يتاكد بداخلى احساس كنت اهرب منه ..كل يوم يكشف لى هذا العالم جزء من صورة طالما هربت منها ..كل يوم اعلن رفضى لهذة الدنيا ..اكرهها كل يوم..اكثر مما قبله ..احب الحياة و اكرة البشر ..لا اريد ان احيا هنا ..هل سياتى اليوم الذى اصبح فيه ذكرى ..روح هائمه ..كل يوم اريد الموت..ان انام بلا رجعه ..كل يوم اكرة كونى امرأة و اكرهك ايها الاخر ...كل يوم اهذى بكلمات قد تخفف عنى و لكنها ابدا ما تفعل ..و كل يوم و كل لحظه اريد الهروب ..لم اكن اريد الهروب وحدى و لكنى الان ..........اريد ان اتلاشى..كل يوم يصعب على حال عائلتى ..احبهم ..فهم حقا اكثر من يخاف عليا فى هذا العالم ..و لكننا لن نبقى..معا الى الابد ؟!!!؟

معانى

معنى الموت : ناس بتروح لمكان بعيد ما بنشوفهمش تانى

معنى السعادة: الراحه ..البسمه من غير ما تبقى فى حاجه مدايقانى

معنى الحب :الخلود ..معامله

معنى الحياة:انى لسه بتنفس

معنى الحرية : انى احس من جوايا ان ما نفيش عليا قيود

معنى العلم: اعرف حاجه بحبها

معنى البيت: مكان بنام فيه

معنى الاسرة : ناس يقفوا جنبى وقت الشده

معنى الاصحاب : اصحاب انا و انت و لا.....مش عارفه ..هه

معنى الصدافه:........................؟

معنى الكلام: كلام ..مالوش لازمه

حين نظرت من نافذتى ..رايت ما كنت احلم به خارجها ..رايت حياة ..حقول خضارء و سماء زرقاء و مياة فيروزيه ..خضرة ..ورد ..جمال ربانى زى ما بيقولوا ..ما احلاها حياة ..لكنها ..لكنها خارج النافذة ..خلفها ..و انا ..حبيسه هنا ..بالداخل .. لا استطيع ان اهرب ..للاسف ..محبوسة انا بداخلى

معنى الخوف : الهروب من حاجه مش عارفاها

معنى العيب : عيب؟؟ حاجه اتكسف اعملها قدام الناس ..؟؟

الحرام؟:..................مم........عيب ..غالبا

دى ورقة من مذاكراتى مش فاكرة كتبتها امتى ..بس غالبا من حوالى سنتين

قد اعود اليا مرة اخرى ..اشعر انى ساعود ..فانا حين اكتب ..اشعر انى مازلت احيا معكم فى هذا الوجود ..

لا تغضب منى ..انت هنا ..بداخلى ..و لكنى حين اكتب ..اكتب عما لا انطق به

كنت دائما اكتب و حين اقول دائما فانا اعنى دائما و ليس غالبا ...كنت صغيرة جدا حين بدات فى مخاطبه نفسى ..لا اذكر متى و لكنى غالبا لم اكن قد اكملت عامى الثالث ..و مثلى مثل اى طفل بدات افكر و انظر للعالم من حولى ..كنت اراة كبير جدا ..بعنين صغيرتين حائرتين دائما ..لم اكن افهم الكثير..لماذا انا هنا و من اين اتيت..لم افكر ابدا كيف اتيت الى هذا العالم و لكنى غالبا ما كنت افكر فى اننى لست ابنه تلك العائلة ..كنت اتسال لماذا هم ليسوا معى ..و كثيرا ما كنت اشعر بالوحدة ..الوحدة القاتله ..و الهدوء الممل ..كان بيت جدتى منظم جدا..منظم اكثر من الازم من وجهه نظرى الصغيرة ..كان منظم الى درجة الملل ..و كنت كثيرا ما احاول التمرد على هذا الروتين اليومى بالعاب اختلقها فى خيالى و عوالم اعيشها وحدى ..اغنى و ارقص و امثل ..اصنع اللعب و اختلط بالبشر و اصبح انسانه اخرى ..كل هذا كان يحدث فى خيالى فقط ..ضوضاء و دربكه و اماكن ممتلئه بالبشر..كلها كانت فى خيالى انا وحدى ..كنت اتحدث بلا صوت و اصرخ فى همس ..و احلم خلسه و على استحياء ..و سرعان ما كنت الملم ايشارابتى و اشيائى الصغيرة ..اركان مملكتى الوهمية ..سرعان ما كنت الملمها فى صندوقى الصغير لاضعه مكانه فى صمت و اذهب لكرسيا الصغير كى اقف فوقه للحظه ..اطفئ فيها انوار الغرفه التى كنت انام فيها ..و اذهب لسريرى ( كنت اظنه سريرى حتى عرفت حقيقه انه سرير كل من يعيش فى تلك الغرفه التى لم اشعر يوما انها غرفتى ) كان دائما ما ينتابنى احساس الغربه ..اننى ضيفه ثقيله فى كثير من الاحيان ..و رغم ان احد لم يشعرنى بذلك يوما الا اننى كنت اشعر انى تائه ..تمنيت كثيرا ان تكون حياتى اكثر صخبا ..رغم انها نظريا كانت صاخبه و لكنها عمليا كانت ممله ..راكده ..و ظل هذا الشعور يلازمنى حتى الان فى كثير من الاحيان ..كثيرا ما اشعر انى راضيه تماما عن تلك الحياة ..و انها كل يوم تكشف لى عن هديه اثمن مما كنت انتظر منها و لكنى حين ادقق النظر اكتشف انى لم و لن ارضى عنها ابدا ،اشعر دائما بالغربه و سرعان ما تنتابنى الوحده ..قد تتلاشى فى كثير من الاحيان ..خصوصا حين اكون قريبه لمن احب و لكن ..لكننى اعترف اننى احيانا لا اعرف معنى كلمة حب ..و اصعق حين اشعر بها ..نعم انا احسها دون ان اعيها ..كثيرا ما فكرت فى معانى الكلمات ..و كثيرا ما اطلقت التعريفات و التوقعات ..و لكنى دائما ما انسى ..

Nostalgie

كلمة فرنسيه درستها و انا بالصف الثالث الاعدادى غالبا و لا اعلم لماذا ظللت يومها اكررها كانى وجدت كنز ..احب سماع هذة الكلمه ..و احب ان اكررها ..فمجرد نطقها يشعرنى بالراحه و الامان ..اشعر انى اقوى حين اكررها ..و معناها لمن لا يعرف معناها ..الحنين الى الماضى ..عندى كراسات و كشاكيل ..اوراق و اوراق و اوراق ..كتب من زمن جميل ... اكرهه و احبه ...عندى لعب و هدايا و اقلام و فساتين و شرائط و عندى ايضا الوان ..عندى عربه صغيرة مصفحه و عروسه و ملابس كثيرة صنعتها لها بيدى ..عندى معطف كنت اكرهه و معطف اخر كنت احبه ..عندى...اوارق امتحانات ..درجات خجلت منها و نجوم فرحت بها ..عندى صور قد اذكرها و قد لا اذكرها ..عندى دبدوب البسته جلباب كنت احبه ..كان الدبدوب اول هدية لى من امى و الجلباب على ما اذكر اشترته لى خالتى مما كانوا يسمونه الكساء الشعبى .. عندى "بابا نويل " كدت اطير به فرحا ، حين رايته فى يد امى فى المطار و ظللت احافظ عليه حتى واتتنى الفرصه لاعلقه فوق سريرى فى بيتنا الحالى ..عندى مكعبات كنت فخورة بها ..احببتها ..و من فرط حبى لها كنت اوزعها كهديا لكل طفل ياتى لزيارتى ..عله يعود يوما او يتذكرنى ..عندى اشياء و اشياء ..اشعر اننى جزء منها و هى جزء منى ..احبها و اشعر بالامان حين اراها ..كان عندى ايضا جد و جده ظلا بداخلى رغم اننى فقدتها ..انظر لاشيائى ..عندى كثير من الذكريات عن طفولتى و لا اذكر اى شئ عن شبابى ..لا اعرف لماذا ؟؟ وجدتنى بعد الحادث اتخلص من ماضيا ..بقسوة ..و لكن ما زال لديا بعض الحنين ..لبيت جدتى الذى لم يعد له وجود و مدرستى التى تركتها منذ عشر سنوات و لم اعد اعرفها و بيتنا الذى اختلفت معالمه و بيتنا الذى عشت فيه اول سنوات حياتى و اصبح اشبه بالكهف المهجور و اشيائى هى الشئ الوحيد الذى لم يتغير ..ما زلت اراة كما كنت اراه ..مؤكد انها لم تسلم هى الاخرى من اثار الزمن..و لكنى لم اترك يده تعبث بها لحد التشويه ..اعرف معنى الحب ..اشعر به الان يملئنى ...اعرف انه يغضب حين لا اذكرة ..و لكنه دائما موجود بداخلى ..اعرف اننى لا اعرف الا ان احب

بقالى كتير ما بكتبش ..و بصراحه حاسه ان مفيش فايدة ..

ما كنت بكتب ..عملت ايه بالكاتبه بعنى ..؟؟؟

سنه..سنه كتابه بحالها ..قعدت اكتب و اكتب و اكتب و فى الاخر ..الوضع كل يوم اسواء..لا فى شغل نفعت و لا فى دراسه كملت و لا حتى فى مسرح اشتغلت و الدنيا كل يوم بتتزحم اكتر و حال البلد كل يوم بيتقلب عن اليوم اللى قبله و بقيت حاسه ان محتاسه فى حسبة برمه ...بقولكم ايه ...الصمت يكسب ..

مفيش فايده ..لا الكتابه هتفيد و لا الزعيق هيجيب نتيجه ..

خلينا ساكتين ..اجدع